Eraf is erbij.
Blijf op de hoogte en volg Gerrit
17 Juni 2016 | Spanje, Olveiroa
17 juni 2016
Adres:
Albergue de Peregrinos de Olveiroa
Concello de Dumbria.
Eraf is erbij.
Na een weldadige nachtrust om zes uur weer uit de veren. Appeltje en banaantje als ontbijt. Naar buiten kijkend zag alles er pico bello uit. Dus om zeven uur op pad. De bedoeling was om naar Santa Mariña te lopen, maar daar waren we al om kwart over twaalf in de plaatselijke bar om voor de tweede keer te rusten. Om echter toen al de rest van de dag in ledigheid door te moeten brengen in zo'n gat, daar werd zelfs een doorgewinterde pelgrim niet vrolijk van. Dus dan toch maar door naar Olveiroa.
Het parcours was, behoudens enkele stukken asfalt, prachtig. Mooie natuur!
Volgens de bewegwijzering paaltjes was het nog veertien kilometer. Na km. 41,568 stopte om onduidelijke reden het paaltellen. Na een km of vijf verder lopen, stond er weer één en was de afstand ondertussen (je kunt ook niet alles in de gaten houden) opgelopen tot 43.370 km. Een dergelijke wiskundige logica gaat mij boven de pet. Fred, weet jij de oplossing?
Om kort te gaan, we hebben vandaag een km of 36 afgelegd. Dit om de laatste etappe naar Finisterre in twee stukken te knippen. Aan de drie regenbuien die we er vandaag wederom gratis bijkregen, waren we de laatste paar dagen wel gewend geraakt.
Tijdens de tocht van vandaag herkende ik nog maar twee plekken!? Een brug en de twee containers waar ik vier jaar geleden in geslapen heb. Welke vorm van aderverkalking hier verantwoordelijk voor is, weet ik niet.
Wat in deze streek van Spanje opvalt, is dat de overlijdenskaarten op veelbezochte plekken in een dorp worden opgehangen. Vroeger had je in Nederland nog zogenaamde 'aanzeggers'. Kwamen aan de deur om het heengaan van een plaatsgenoot aan te zeggen.
Vandaag liep ik langs een container waar een overlijdensbericht opgeplakt was. Dacht ik: ben je heen gegaan en word je alsnog bij het grofvuil gezet.
Morgen een km of twintig naar Corbubíon. Overmorgen nog vijftien naar Finisterre. Maandag naar Muxia. Waarschijnlijk daar overnachten. Maandagavond terug (met de bus) naar Santiago. En dinsdag wat later dan zes uur opstaan. Wat inkopen doen. Boardingkaart uitprinten. Mijn vlucht gaat dinsdag om 7 p.m. Dus tijd genoeg.
Vannacht slapen we in een oude, maar knusse herberg. Na het eten weer heerlijk slapen. Welterusten.
Pelgrim Sjek.
Adres:
Albergue de Peregrinos de Olveiroa
Concello de Dumbria.
Eraf is erbij.
Na een weldadige nachtrust om zes uur weer uit de veren. Appeltje en banaantje als ontbijt. Naar buiten kijkend zag alles er pico bello uit. Dus om zeven uur op pad. De bedoeling was om naar Santa Mariña te lopen, maar daar waren we al om kwart over twaalf in de plaatselijke bar om voor de tweede keer te rusten. Om echter toen al de rest van de dag in ledigheid door te moeten brengen in zo'n gat, daar werd zelfs een doorgewinterde pelgrim niet vrolijk van. Dus dan toch maar door naar Olveiroa.
Het parcours was, behoudens enkele stukken asfalt, prachtig. Mooie natuur!
Volgens de bewegwijzering paaltjes was het nog veertien kilometer. Na km. 41,568 stopte om onduidelijke reden het paaltellen. Na een km of vijf verder lopen, stond er weer één en was de afstand ondertussen (je kunt ook niet alles in de gaten houden) opgelopen tot 43.370 km. Een dergelijke wiskundige logica gaat mij boven de pet. Fred, weet jij de oplossing?
Om kort te gaan, we hebben vandaag een km of 36 afgelegd. Dit om de laatste etappe naar Finisterre in twee stukken te knippen. Aan de drie regenbuien die we er vandaag wederom gratis bijkregen, waren we de laatste paar dagen wel gewend geraakt.
Tijdens de tocht van vandaag herkende ik nog maar twee plekken!? Een brug en de twee containers waar ik vier jaar geleden in geslapen heb. Welke vorm van aderverkalking hier verantwoordelijk voor is, weet ik niet.
Wat in deze streek van Spanje opvalt, is dat de overlijdenskaarten op veelbezochte plekken in een dorp worden opgehangen. Vroeger had je in Nederland nog zogenaamde 'aanzeggers'. Kwamen aan de deur om het heengaan van een plaatsgenoot aan te zeggen.
Vandaag liep ik langs een container waar een overlijdensbericht opgeplakt was. Dacht ik: ben je heen gegaan en word je alsnog bij het grofvuil gezet.
Morgen een km of twintig naar Corbubíon. Overmorgen nog vijftien naar Finisterre. Maandag naar Muxia. Waarschijnlijk daar overnachten. Maandagavond terug (met de bus) naar Santiago. En dinsdag wat later dan zes uur opstaan. Wat inkopen doen. Boardingkaart uitprinten. Mijn vlucht gaat dinsdag om 7 p.m. Dus tijd genoeg.
Vannacht slapen we in een oude, maar knusse herberg. Na het eten weer heerlijk slapen. Welterusten.
Pelgrim Sjek.
-
17 Juni 2016 - 23:21
Carlijn:
Heerlijk pap,
Nog een klein stukkie! Wij vinden het fijn dat je er dinsdag weer bent! Neem al het moois in je op. En laat alle beestjes fijn daar...
Xx
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
