Besluit.
Blijf op de hoogte en volg Gerrit
31 Mei 2016 | Spanje, Villaviciosa
30 mei 2016
Adres:
Hostel Congreso
Raza Ayto 25
Villaviciosa (Asturias)
Besluit.
Net als in Pobeña ook vanmorgen wakker geworden in een ruimte ter grootte van een klaslokaal. Met vijfentwintig pelgrims , die opstaan en ieder hun ding doen. Voor mij niet anders. Er was in het dorp geen levensmiddelenvoorziening, dus heb ik maar, nu dus letterlijk, mijn appeltje voor de dorst geschild en gegeten.
Daarna om kwart voor zeven op weg. Zwaar bewolkt, maar droog. Samen met een Japanner naar de officiële route gelopen. Was om kwart voor acht in Colunga. Dit is een van de rustgebieden van het halfwilde paardenras Asturconus.
Vanaf nu was het genieten van de prachtige omgeving waar ik doorheen liep. Twee behoorlijke heuveltjes en rustige weggetjes. En altijd aan de noordkant de Oceaan. Het is net of die ook meeloopt.
Aangekomen in het plaatsje Sebrayu, de oorspronkelijke eindbestemming van de vorige etappe, vond ik het wel een strak plan om even wat te gaan drinken. Het enige wat er wel stond, was een spiksplinternieuwe albergue langs de weg en verder was er niets. Zelfs geen kerk. (Dus, logisch, ook geen kroeg!)
Dus wilde ik mij bij een boerderij, weliswaar op een betonnen plaat, neervlijen om wat zoute koekjes (veel zweten, dus veel zout binnenkrijgen) te eten, komen er drie 'perros' mij grommend en blaffend verzoeken het terrein zo snel mogelijk te verlaten. Dit verzoek heb ik uiteraard (de volgende keer neem ik mijn Dazer mee!!) met gepaste spoed in gewilligd.
Verder maar weer. Moest onder de snelweg (A8) door en daar stond hij: een prachtige rode lederen fauteuil tegen een pilaar van de brug. De bekleding was door allerlei weersomstandigheden een beetje verschoten en aangetast, maar hij zat prima (foto gemaakt). Daar heerlijk gerust en een paar stukjes chocolade gegeten.
Tot Villaviciosa was het nog maar vijf km. De Ier Dermot en de Duitser Mike haalden me nog in op een pad, waar alleen maar zeer grote stenen lagen (denk aan stenen, die gebruikt worden om spoorbielzen te verankeren). Loopt zeer ongelukkig en je voelt de vorm van de stenen door je schoenzolen heen.
Natuurlijk komt dan de vraag boven: waarom liggen die hier? Het antwoord kreeg ik na vijf minuten. Waar geen stenen lagen, was het een grote blubberzooi. Vandaar.
Om twaalf uur liep ik het centrum van het stadje binnen. In het centrum met een aantal bekende pelgrims een pilsje gedronken. Bij het bestellen van een pilsje aan de bar, viel mijn oog op een 'collage' foto's aan de wand. Net als Nederland heeft Spanje ook een koloniaal verleden. Blanken met helm en geweren, geflankeerd met zwarten. Gefotografeerd in allerlei situaties. O.a. een blanke jager, die triomfantelijk in de lens kijkt en zelfingenomen met één been op de buik van een olifant rust. Dit alles met in de setting vele negers. Ik denk, dat je degelijke portretten in Nederland niet in een openbaar gebouw moet ophangen!!
Ik wilde vannacht in een hostel slapen. Mike had besproken en zei dat de eenpersoons kamers vol waren. Vroeg aan Dermot of we samen een tweepersoons zouden nemen. No problem. Dus ingeschreven. Gedoucht. Lekker anderhalf uur geslapen. Verhaaltje schrijven. Wat inkopen gedaan voor de inwendige mens.
Nadat ik het stukje van eergisteren op het net gezet had, zag ik bij terugkomst (een teleurgestelde en bezorgde) reacties.
Dinie, het stukje van de kat was nog niet afgelopen. Je had gelijk. Er komen dagelijks zoveel dingen op je af, zodat je wel eens wat vergeet. De kat kreeg de volgende ochtend melk van de Tsjechische Hanna. Deur dicht. Kwam ie door het wc raam binnen voor een volgende portie drank. Slimme kat.
Ton, het 'geitenverhaal' is niet verzonnen. Zal uit mijn 'pen' wel ongeloofwaardig klinken. Als ik onderweg met nog meer dieren in gesprek ga, zal ik direct de medische zorg consulteren.
Vandaag heb ik na vele gesprekken met Caminogangers en mezelf besloten om toch de Camino del Norte te volgen. Het ontbreken van een betrouwbare gids en de onvoldoende voorbereiding van mijzelve in Nederland liggen ten grondslag aan dit besluit......en daar moet u het mee doen!!
De bovengenoemde inkopen gedaan bij een grote Supermercado. Daar zag ik iets, waarvan ik hoop, dat het geen navolging krijgt in Nederland. De pilaren in de winkel waren voorzien van spiegels?! Je waande je in een spiegeldoolhof op de kermis. Had vijf minuten nog om de uitgang te vinden.
Na het eten lekker slapen. Morgen naar de grote stad Gijón.
Welterusten.
Pelgrim Sjek.
Adres:
Hostel Congreso
Raza Ayto 25
Villaviciosa (Asturias)
Besluit.
Net als in Pobeña ook vanmorgen wakker geworden in een ruimte ter grootte van een klaslokaal. Met vijfentwintig pelgrims , die opstaan en ieder hun ding doen. Voor mij niet anders. Er was in het dorp geen levensmiddelenvoorziening, dus heb ik maar, nu dus letterlijk, mijn appeltje voor de dorst geschild en gegeten.
Daarna om kwart voor zeven op weg. Zwaar bewolkt, maar droog. Samen met een Japanner naar de officiële route gelopen. Was om kwart voor acht in Colunga. Dit is een van de rustgebieden van het halfwilde paardenras Asturconus.
Vanaf nu was het genieten van de prachtige omgeving waar ik doorheen liep. Twee behoorlijke heuveltjes en rustige weggetjes. En altijd aan de noordkant de Oceaan. Het is net of die ook meeloopt.
Aangekomen in het plaatsje Sebrayu, de oorspronkelijke eindbestemming van de vorige etappe, vond ik het wel een strak plan om even wat te gaan drinken. Het enige wat er wel stond, was een spiksplinternieuwe albergue langs de weg en verder was er niets. Zelfs geen kerk. (Dus, logisch, ook geen kroeg!)
Dus wilde ik mij bij een boerderij, weliswaar op een betonnen plaat, neervlijen om wat zoute koekjes (veel zweten, dus veel zout binnenkrijgen) te eten, komen er drie 'perros' mij grommend en blaffend verzoeken het terrein zo snel mogelijk te verlaten. Dit verzoek heb ik uiteraard (de volgende keer neem ik mijn Dazer mee!!) met gepaste spoed in gewilligd.
Verder maar weer. Moest onder de snelweg (A8) door en daar stond hij: een prachtige rode lederen fauteuil tegen een pilaar van de brug. De bekleding was door allerlei weersomstandigheden een beetje verschoten en aangetast, maar hij zat prima (foto gemaakt). Daar heerlijk gerust en een paar stukjes chocolade gegeten.
Tot Villaviciosa was het nog maar vijf km. De Ier Dermot en de Duitser Mike haalden me nog in op een pad, waar alleen maar zeer grote stenen lagen (denk aan stenen, die gebruikt worden om spoorbielzen te verankeren). Loopt zeer ongelukkig en je voelt de vorm van de stenen door je schoenzolen heen.
Natuurlijk komt dan de vraag boven: waarom liggen die hier? Het antwoord kreeg ik na vijf minuten. Waar geen stenen lagen, was het een grote blubberzooi. Vandaar.
Om twaalf uur liep ik het centrum van het stadje binnen. In het centrum met een aantal bekende pelgrims een pilsje gedronken. Bij het bestellen van een pilsje aan de bar, viel mijn oog op een 'collage' foto's aan de wand. Net als Nederland heeft Spanje ook een koloniaal verleden. Blanken met helm en geweren, geflankeerd met zwarten. Gefotografeerd in allerlei situaties. O.a. een blanke jager, die triomfantelijk in de lens kijkt en zelfingenomen met één been op de buik van een olifant rust. Dit alles met in de setting vele negers. Ik denk, dat je degelijke portretten in Nederland niet in een openbaar gebouw moet ophangen!!
Ik wilde vannacht in een hostel slapen. Mike had besproken en zei dat de eenpersoons kamers vol waren. Vroeg aan Dermot of we samen een tweepersoons zouden nemen. No problem. Dus ingeschreven. Gedoucht. Lekker anderhalf uur geslapen. Verhaaltje schrijven. Wat inkopen gedaan voor de inwendige mens.
Nadat ik het stukje van eergisteren op het net gezet had, zag ik bij terugkomst (een teleurgestelde en bezorgde) reacties.
Dinie, het stukje van de kat was nog niet afgelopen. Je had gelijk. Er komen dagelijks zoveel dingen op je af, zodat je wel eens wat vergeet. De kat kreeg de volgende ochtend melk van de Tsjechische Hanna. Deur dicht. Kwam ie door het wc raam binnen voor een volgende portie drank. Slimme kat.
Ton, het 'geitenverhaal' is niet verzonnen. Zal uit mijn 'pen' wel ongeloofwaardig klinken. Als ik onderweg met nog meer dieren in gesprek ga, zal ik direct de medische zorg consulteren.
Vandaag heb ik na vele gesprekken met Caminogangers en mezelf besloten om toch de Camino del Norte te volgen. Het ontbreken van een betrouwbare gids en de onvoldoende voorbereiding van mijzelve in Nederland liggen ten grondslag aan dit besluit......en daar moet u het mee doen!!
De bovengenoemde inkopen gedaan bij een grote Supermercado. Daar zag ik iets, waarvan ik hoop, dat het geen navolging krijgt in Nederland. De pilaren in de winkel waren voorzien van spiegels?! Je waande je in een spiegeldoolhof op de kermis. Had vijf minuten nog om de uitgang te vinden.
Na het eten lekker slapen. Morgen naar de grote stad Gijón.
Welterusten.
Pelgrim Sjek.
-
31 Mei 2016 - 19:14
Juke:
Ha Gerrit,
Ik lees je verhaal en waan me weer even alweer 3 weken terug! Woaw wat gaat de tijd snel!
Vond het leuk om je te ontmoeten en wens je nog veel plezier.... Tot de laatste stap!
Groetjes, Juke
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
