Doos van Pandora
Blijf op de hoogte en volg Gerrit
28 April 2016 | Frankrijk, Miradoux
28 april 2016
Adres:
Chambre d'hôtes Les Tournesols
4 Place de la Halle
32340 - Miradoux
Doos van Pandora
Zoals gewoonlijk kraaide de i-phone haan ook deze morgen weer om zeven uur. Voor het definitief inpakken van de rugzak eerst ontbijten. Het was een van de zeldzame keren, dat je in Frankrijk een ontbijt kreeg, waarvan je zegt: dat dit hier nog bestaat.
Het beleg was allemaal 'home made'. Er was yoghurt (althans een afgeleide daarvan), maar super lekker. Baquette heerlijk warm. Thee en koffie. Kortom: delicieux !!
Het gesprek met de lieve eigenaar ging over de historie van de plaats, zijn huis, de streek en la France. Zijn vrouw kwam er even later ook bij zitten. De open haard ( of beter: schouw) brandde. Aangenaam warm. De kamer/keuken was een soort gewelf. Je ziet zoiets alleen in films.
Voordat we weggingen, moesten we eerst nog de private vertrekken bekijken. Ook op de tweede verdieping weer een gigantische schouw.
Daarna moesten we nog een greep doen uit de doos van Pandora. Voor alle geluk der pelgrims op weg naar Santiago. Een stukje chocolade was mijn deel.
Om negen uur op weg. Tien uur lopen we Bardigues binnen. Voordat ik verder ga, even het volgende vermeldenswaardige over gisteren.
Er reed in Auvillar een 45-km wagentje rond met op z'n dak een bord waarop stond: 'arrêter frequentement' ( remt regelmatig). Er naast was nog een oranje zwaailicht gemonteerd. Hij was constant rondjes aan het rijden. Waar de gendarmes waren? Stonden buiten op de stoep als hij langs kwam. Reactie van de sterke arm? Laat maar gaan, c'est la France.
De 't Arn et Garonne, het gebied waar we nu lopen, kenmerkt zich door een glooiend landschap met uiteraard weer prachtige vergezichten.
Tijdens de een na laatste rust in Flamarens roept Ben een hond bij een huis waar we op een steen iets zitten te eten. Het beest komt, maar blaft niet?! Blijkt hij een blafonderbreker aan z'n nek te hebben hangen. Dat betekent, dat als hij blaft, hij een stroomstoot krijgt. Misschien iets voor Mark Rutte. Als hij liegt, krijgt hij ook een elektro stootje. Dan zul je hem niet meer horen!!! Alleen de Partij voor de Dieren nog even een mailtje sturen.
Kwart voor drie lopen we Miradoux binnen. Bij de gîte aangekomen, is er ook een Frans meisje, dat de eigenares gebeld heeft. De deur was open, dus we zaten al binnen. We moesten de rugzak legen en wat we nodig hebben mee naar boven nemen. Bleek dat we weer terug moesten lopen naar een andere lokatie. Ben had alles al uitgepakt en moest met twee plastic tassen weer terug lopen.
Gedoucht, geslapen, wat gedronken. Weer geweldig gegeten bij een lief echtpaar. De man oorspronkelijk afkomstig uit Mauritius en getrouwd met een Franse rechter.
Na het eten stukje afgemaakt. Nu slapen. Morgen naar Lectoure.
Welterusten. Sjek.
Adres:
Chambre d'hôtes Les Tournesols
4 Place de la Halle
32340 - Miradoux
Doos van Pandora
Zoals gewoonlijk kraaide de i-phone haan ook deze morgen weer om zeven uur. Voor het definitief inpakken van de rugzak eerst ontbijten. Het was een van de zeldzame keren, dat je in Frankrijk een ontbijt kreeg, waarvan je zegt: dat dit hier nog bestaat.
Het beleg was allemaal 'home made'. Er was yoghurt (althans een afgeleide daarvan), maar super lekker. Baquette heerlijk warm. Thee en koffie. Kortom: delicieux !!
Het gesprek met de lieve eigenaar ging over de historie van de plaats, zijn huis, de streek en la France. Zijn vrouw kwam er even later ook bij zitten. De open haard ( of beter: schouw) brandde. Aangenaam warm. De kamer/keuken was een soort gewelf. Je ziet zoiets alleen in films.
Voordat we weggingen, moesten we eerst nog de private vertrekken bekijken. Ook op de tweede verdieping weer een gigantische schouw.
Daarna moesten we nog een greep doen uit de doos van Pandora. Voor alle geluk der pelgrims op weg naar Santiago. Een stukje chocolade was mijn deel.
Om negen uur op weg. Tien uur lopen we Bardigues binnen. Voordat ik verder ga, even het volgende vermeldenswaardige over gisteren.
Er reed in Auvillar een 45-km wagentje rond met op z'n dak een bord waarop stond: 'arrêter frequentement' ( remt regelmatig). Er naast was nog een oranje zwaailicht gemonteerd. Hij was constant rondjes aan het rijden. Waar de gendarmes waren? Stonden buiten op de stoep als hij langs kwam. Reactie van de sterke arm? Laat maar gaan, c'est la France.
De 't Arn et Garonne, het gebied waar we nu lopen, kenmerkt zich door een glooiend landschap met uiteraard weer prachtige vergezichten.
Tijdens de een na laatste rust in Flamarens roept Ben een hond bij een huis waar we op een steen iets zitten te eten. Het beest komt, maar blaft niet?! Blijkt hij een blafonderbreker aan z'n nek te hebben hangen. Dat betekent, dat als hij blaft, hij een stroomstoot krijgt. Misschien iets voor Mark Rutte. Als hij liegt, krijgt hij ook een elektro stootje. Dan zul je hem niet meer horen!!! Alleen de Partij voor de Dieren nog even een mailtje sturen.
Kwart voor drie lopen we Miradoux binnen. Bij de gîte aangekomen, is er ook een Frans meisje, dat de eigenares gebeld heeft. De deur was open, dus we zaten al binnen. We moesten de rugzak legen en wat we nodig hebben mee naar boven nemen. Bleek dat we weer terug moesten lopen naar een andere lokatie. Ben had alles al uitgepakt en moest met twee plastic tassen weer terug lopen.
Gedoucht, geslapen, wat gedronken. Weer geweldig gegeten bij een lief echtpaar. De man oorspronkelijk afkomstig uit Mauritius en getrouwd met een Franse rechter.
Na het eten stukje afgemaakt. Nu slapen. Morgen naar Lectoure.
Welterusten. Sjek.
-
29 April 2016 - 10:23
Sjek:
Een blafonderbeker.
Kan me haast niet voorstellen dat dit door Fransen is uitgevonden, dan zou het Franse genie dus toch ergens bestaan.
Geweldig verhaal weer,
Groet jullie hartelijk, om in dit weer hier een lichtpuntje te zien laten we de buitenlamp branden.
Sjek (de nog-niet-pelgrim)
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
