Endly winding roads
Blijf op de hoogte en volg Gerrit
23 April 2016 | Frankrijk, Les Mathieux
22 april 2016
Adres:
Gîte d' étape
"Le Pech Latour"
Le Pech (Laburgade)
Endly winding roads
Bovenstaand adres is voldoende. Hierover later meer.
Lekker geslapen. (doe ik trouwens elke dag wel). Na de zeven uur wekker de gebruikelijke rituelen en om kwart voor acht vertrokken. De lucht was zwaar bewolkt, maar gelukkig droog. Dat droog zijn, is het mooiste weerbericht dat een pelgrim zich maar kan wensen!
Bij de bakker in het dorp een baquette gekocht. In de zaak liep een klein Unox hondje om mij heen te drentelen. Van de bazin moest hij naar achteren. Dit wilde hij gezien zijn resolute bewegingen ook wel doen, maar...mijn stok stond tegen de muur en daar durfde hij niet langs. Over wie dat iets zegt, mogen jullie raden.
Om 10.40 uur in Varaire. Nog twintig te gaan. Een half uurtje later op een grote stapel stenen de inwendige mens wat versterkt. Het was tot nu toe steeds droog, maar het begon toch te miezeren. Dus regenjas aan en condoom om de rugzak.
Vandaag was de route vrij vlak. De ondergronden verschilden wel elke keer. Op een stuk gras/steen/klei pad gelopen. Toen ik vroeger in Eerbeek naar school ging, liep ik zomer en winter op klompen. Geen probleem, althans in de zomer. Als er 's winters sneeuw lag bleef de sneeuw onder de klompen 'plakken'. Een sensatie die de huidige generatie zich niet voor kan stellen. Zo liep ik vandaag dus met een bonk klei onder mijn schoenen. Lastig, maar dat hoort er bij.
In zo'n soort niemandsland waar ik bijna de gehele dag in gelopen heb, kwam mij plotseling een redelijk fors manspersoon tegemoet. Gelukkig had hij geen snode plannen. Hij liep zijn vrienden tegemoet op de Camino route vanaf het plaatsje Bach(317m).
De andere levende wezens die vandaag gezien heb, was een fietsend echtpaar. Bij het oversteken van een weg stopten voor een praatje. Ze waren aan de rondtoeren in het gebied. Op de vraag waar ik naar toen ging, keken ze zeer verbaasd. "Ultrea!" we gingen weer onze eigen weg.
Mijn wegen waren vandaag: eindeloos en veel bochten. Na ruim driehonderd kilometer hebben mijn twee paar sokken de strijd moeten opgeven. Vermeld moet worden, dat ik deze bij de Action gekocht had. Ze hadden er zelfs voor mij nog een L en een R op geborduurd.... Het zijn eigenlijk sokken zonder wandelgeschhiedenis.
Morgen kom ik in Cahors. Daar ga ik goeie nieuwe kopen.
Om drie uur kwam ik bij bovengenoemd plaatsje aan. Dat betekent in Frankrijk, dat je hem ziet liggen, maar dan ben je er nog niet. Eerst nog zes Posbanken op over een lengte van achthonderd meter. In de gîte was een Fransman, die er al vanaf twaalf uur zat. Nog twee mensen hadden gereserveerd. Dus plek genoeg!!
Maar nu komt het: mijn rugzak moest in een paardentrailer. Dit i.v.m. de bedwantsen. Mijn zoon Bas kan u daar (als u wilt) alles over vertellen. Ik moest de zaken, die ik nodig had in een plastic bak doen en deze mee naar binnen nemen. Is dit de oplossing voor een onder pelgrims veel voorkomend probleem?
Eerst gedoucht, anderhalf uur geslapen. Nu zit ik in de centrale ruimte met nog drie Fransen. Vanavond weer gezamenlijk eten. Vroeg naar bed. En morgen weer 'en route'. Naar Labastide-Marnhac of ik blijf in Cahors. Morgen maar beslissen.
Weer geen WiFi.
Adres:
Gîte d' étape
"Le Pech Latour"
Le Pech (Laburgade)
Endly winding roads
Bovenstaand adres is voldoende. Hierover later meer.
Lekker geslapen. (doe ik trouwens elke dag wel). Na de zeven uur wekker de gebruikelijke rituelen en om kwart voor acht vertrokken. De lucht was zwaar bewolkt, maar gelukkig droog. Dat droog zijn, is het mooiste weerbericht dat een pelgrim zich maar kan wensen!
Bij de bakker in het dorp een baquette gekocht. In de zaak liep een klein Unox hondje om mij heen te drentelen. Van de bazin moest hij naar achteren. Dit wilde hij gezien zijn resolute bewegingen ook wel doen, maar...mijn stok stond tegen de muur en daar durfde hij niet langs. Over wie dat iets zegt, mogen jullie raden.
Om 10.40 uur in Varaire. Nog twintig te gaan. Een half uurtje later op een grote stapel stenen de inwendige mens wat versterkt. Het was tot nu toe steeds droog, maar het begon toch te miezeren. Dus regenjas aan en condoom om de rugzak.
Vandaag was de route vrij vlak. De ondergronden verschilden wel elke keer. Op een stuk gras/steen/klei pad gelopen. Toen ik vroeger in Eerbeek naar school ging, liep ik zomer en winter op klompen. Geen probleem, althans in de zomer. Als er 's winters sneeuw lag bleef de sneeuw onder de klompen 'plakken'. Een sensatie die de huidige generatie zich niet voor kan stellen. Zo liep ik vandaag dus met een bonk klei onder mijn schoenen. Lastig, maar dat hoort er bij.
In zo'n soort niemandsland waar ik bijna de gehele dag in gelopen heb, kwam mij plotseling een redelijk fors manspersoon tegemoet. Gelukkig had hij geen snode plannen. Hij liep zijn vrienden tegemoet op de Camino route vanaf het plaatsje Bach(317m).
De andere levende wezens die vandaag gezien heb, was een fietsend echtpaar. Bij het oversteken van een weg stopten voor een praatje. Ze waren aan de rondtoeren in het gebied. Op de vraag waar ik naar toen ging, keken ze zeer verbaasd. "Ultrea!" we gingen weer onze eigen weg.
Mijn wegen waren vandaag: eindeloos en veel bochten. Na ruim driehonderd kilometer hebben mijn twee paar sokken de strijd moeten opgeven. Vermeld moet worden, dat ik deze bij de Action gekocht had. Ze hadden er zelfs voor mij nog een L en een R op geborduurd.... Het zijn eigenlijk sokken zonder wandelgeschhiedenis.
Morgen kom ik in Cahors. Daar ga ik goeie nieuwe kopen.
Om drie uur kwam ik bij bovengenoemd plaatsje aan. Dat betekent in Frankrijk, dat je hem ziet liggen, maar dan ben je er nog niet. Eerst nog zes Posbanken op over een lengte van achthonderd meter. In de gîte was een Fransman, die er al vanaf twaalf uur zat. Nog twee mensen hadden gereserveerd. Dus plek genoeg!!
Maar nu komt het: mijn rugzak moest in een paardentrailer. Dit i.v.m. de bedwantsen. Mijn zoon Bas kan u daar (als u wilt) alles over vertellen. Ik moest de zaken, die ik nodig had in een plastic bak doen en deze mee naar binnen nemen. Is dit de oplossing voor een onder pelgrims veel voorkomend probleem?
Eerst gedoucht, anderhalf uur geslapen. Nu zit ik in de centrale ruimte met nog drie Fransen. Vanavond weer gezamenlijk eten. Vroeg naar bed. En morgen weer 'en route'. Naar Labastide-Marnhac of ik blijf in Cahors. Morgen maar beslissen.
Weer geen WiFi.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
